ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1275 ق)، عالم اصولى. وى فرزند بزرگ، و شاگرد، پدر خود، شیخ احمد احسائى، بود. سالها در قزوین از محضر شهید ثالث و محمد صالح برغانى استفاده كرد و فقه و اصول آموخت. حكمت و فلسفه را نیز از ملاآقاى حكمى و آخوند ملایوسف حكمى فراگرفت. از پدرش در تاریخ 1236 ق اجازه دریافت كرد و در این اجازه با برادرش شیخ علینقى شریك بود. او از مخالفین سرسخت طریقه پدر خود به حساب مى‏آمد. و در مجلس قزوین در كنار علماى متشرعه ایستاد و از پدر انتقاد كرد. و همواره ضمن انكار مكتب وى برایش طلب مغفرت مى‏كرد. او همچنین در رساله‏اش در «الاجتهاد و الاخبار» كه در جواب سؤال شیخ عبداللَّه قطیفى نگاشته طریقت پدر را به وضوح انكار كرده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فقه-اصول فقه